De innerlijke strijd tussen je slavendrijver en je levensgenieter

Herkenbaar? Die innerlijke strijd tussen je Slavendrijver en je Levensgenieter?

Terug van vakantie en tijd om weer op te starten. In onze sector kun je de zomermaanden gerust als ‘slappe tijd’ bestempelen. We leven van diensten, die we leveren aan werkende mensen, en daarvan zijn er deze periode nou eenmaal een stuk minder.

Dit is dan ook een moment dat ik echt weer even met mezelf geconfronteerd wordt; ik ben een doener en vind het lastig om ‘te zijn’. Ik ‘moet’ van alles van mezelf, ben graag bezig en kan maar moeilijk stil zitten. En als ik het niet van mezelf moet, dan verwacht de omgeving ongetwijfeld van alles van me (dat zegt in elk geval dat stemmetje in mijn hoofd). Dus als er qua werk even wat minder te doen is (of als het me even ontbreekt aan inspiratie om werk te creëren), dan zijn er altijd nog allerlei taken in en om huis te verrichten. De was moet gedaan, de hond vraagt om aandacht, er moet gekookt en opgeruimd worden. En natuurlijk moet er ook weer gesport worden na de vakantie (daar heb ik overigens gelukkig wel plezier in).

En zelfs als de levensgenieter in mij voorstelt om toch even lekker te gaan wandelen in het bos of op de ligstoel in de zon te kruipen met een boek, hoor ik al snel weer die innerlijk criticus roepen dat dat echt niet de bedoeling is.

Kortom, de Slavendrijver in mij voert weer het hoogste woord en de Bourgondiër mag zich er niet meer mee bemoeien. De vakantie is immers voorbij? We ‘moeten’ weer aan de slag. Zelfs met dit mooie weer. Zelfs terwijl ik nota bene eigen baas ben en mezelf misschien best nog wat rust en ontspanning zou kunnen gunnen.

Is dit voor jou ook zo herkenbaar? Of lukt het jou wel om met wat meer compassie naar jezelf te kijken en het jezelf te gunnen om van de nood (er is nou eenmaal weinig declarabel werk in deze tijd) een deugd te maken (geniet nog even van deze heerlijk rustige periode)?

Het was overigens vast geen toeval dat ik vanochtend het boek van Lex Mulder ‘Speels Coachen’, over coachen met voice dialogue uit de kast haalde. Hierin wordt juist deze innerlijke dynamiek in verschillende vormen heel treffend omschreven. Voor mij kennelijk een verwoede poging om mijn slavendrijver om de tuin te leiden. Lekker toch met een boek op de bank.